هدف این پژوهش، بررسی نقش بهره‌‌وری در میزان تأثیر مصرف انرژی‌‌های تجدیدناپذیر بر تاب‌‌آوری اکولوژیک است. برای این منظور از داده‌‌های آماری دوره 2022-1990 ایران و روش خودرگرسیون برداری ساختاری آستانه‌‌ای (TSVAR) که یک روش غیرخطی آستانه‌‌ای است، استفاده شده است. همچنین بهره‌‌وری عوامل تولید از روش بوت استرپ برآورد شده است. یافته‌‌ها نشان می‌‌دهد که آستانه اثرگذاری مصرف انرژی‌‌های تجدیدناپذیر با لحاظ بهره‌‌وری 06/0 درصد می باشد و افزایش و یا کاهش بهره‌‌وری به ترتیب سبب افزایش و یا کاهش تاب‌‌آوری اکولوژیک می‌‌شود. براساس نتایج، بسته به ساز و کار انتقال اثرات تکانه در الگوی خودرگرسیون برداری ساختاری آستانه‌‌ای، اثرگذاری تکانه مصرف انرژی‌‌های تجدیدناپذیر بر تاب‌‌آوری اکولوژیک در رژیم‌‌های مختلف، متفاوت بوده و این موضوع بیانگر آن است که اثرگذاری مصرف انرژی‌‌های تجدیدناپذیر بر تاب‌‌آوری، به سطح و میزان مصرف انرژی‌‌های تجدیدناپذیر بستگی دارد و تغییر در مصرف انرژی‌‌های تجدیدناپذیر تحت هر شرایطی، منجر به افزایش تاب‌‌آوری اکولوژیک نشده است. جهت افزایش بهره‌‌وری عوامل، استفاده از فن‌آوری‌‌های نوینی که کارایی بالا و شدت انرژی پایینی داشته باشند می‌‌تواند به عنوان یک پیشنهاد سیاستی توصیه شود.

طبقه‌بندی JEL: Q42، Q57، Q41.

کلیدواژه‌ها: مصرف انرژی، تاب‌‌آوری اکولوژیک، بهره‌‌وری، الگوی TSVAR، بوت استرپ.