1- دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران ، f_faramarzpour@atu.ac.ir 2- دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران 3- عضو آزمایشگاه سیاست گذاری انرژی، مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور، وزارت علوم
چکیده: (17 مشاهده)
تولید نفت و گاز در بسیاری از میدانهای توسعه یافته ایران وارد نیمه دوم عمر خود شده است، لذا به کارگیری روشهای بهبود و ازدیاد برداشت نفت و گاز (EOR / IOR) به منظور تحقق تولید صیانتی و حداکثر سازی منافع اقتصادی اجتنابناپذیر است. ضرورت دارد که قراردادهای مجزایی به طور خاص ناظر بر این بخش از چرخه حیات مخزن باشد. این قراردادها شروط و الزامات خاصی را میطلبند. این پژوهش با نگاهی به قراردادهای بالادستی نفتی ایران، پیشنهاداتی برای درج شروط حقوقی خاص قراردادهای عملیات بهبود و ازدیاد برداشت در پرتو الزامات مستخرج از سایر الگوهای قراردادی و قوانین و مقررات ارائه میدهد. نتایج نشان میدهد که با توجه به تفاوتهای عملیات بهبود و ازدیاد برداشت با سایر مراحل تولید دارد، با الگوهای قراردادی فعلی و سابق بر این نمیتوان به استقبال این مرحله از تولید رفت. طبقهبندی JEL: K12, K23, Q35, L71 کلیدواژه: مدیریت قرارداد، الزامات حقوقی، ازدیاد برداشت نفت، بهبود برداشت نفت، قراردادهای بالادستی.