مسائل مربوط به محیط­زیست یکی از مهم‏ترین موضوعاتی است که همه جوامع طی دهه­های اخیر با آن مواجه هستند. کمبود منابع و ضرورت توسعه برای ایران و سایر کشورهای مشابه، مسئله کاهش دی­اکسید­کربن را به‏عنوان راه حل بحران زیست‌محیطی مهم دانسته است. در این مطالعه، جمعیت، تولید ناخالص داخلی، بهره­وری انرژی الکتریکی، ساختار انرژی الکتریکی و سهم بخش خانگی بر روی انتشار دی اکسید کربن (به‏عنوان مهم‏ترین شاخص­ مرتبط با محیط‌زیست) مورد بررسی شده است. در تحقیق حاضر جریان دی اکسید­کربن طی دوره 1387 تا 1394، برای نیروگاه‏های حرارتی کشور با استفاده از روش داده­های پانل مورد مطالعه قرار گرفته است. برای این منظور از آزمون‌های هاسمن (اثرات ثابت)، والد (عدم ناهمسانی) و دوربین واتسون (عدم خودهمبستگی) استفاده شده است؛  نتایج و بحث اثرات حاصل از مدل دوربین فضایی (SDM) فرضیه اثربخشی اثرات فضایی را تأیید می­کند و کشش اثرات سرریز از طریق مجاورت مثبت و معنی­دار برآورد شده است؛ و براساس یافته­های پژوهش افزایش تولید ناخالص داخلی منجر به افزایش انتشار گاز دی­اکسیدکربن هر استان بر خود و استان‏های مجاور شده، همچنین افزایش بهره­وری انرژی الکتریکی، ساختار انرژی الکتریکی و افزایش سهم بخش خانگی منجر به کاهش انتشار گاز دی­اکسیدکربن هر استان بر خود و استان‏های مجاور شده است. 
طبقه­بندی JEL: C21,C23,Q01,Q48,Q54 
کلیدواژه­ها: انتشار گاز دی ­اکسیدکربن،  بهره­ وری انرژی الکتریکی،  مدل دوربین فضایی