1- دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران 2- دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران ، samortazavi@modares.ac.ir 3- دانشگاه تربیت مدرس
چکیده: (10 مشاهده)
حفاظت از محیطزیست یکی از مهمترین ارکان توسعه پایدار است. بخش کشاورزی از یک طرف به دلیل تامین نیازهای اساسی جامعه از اهمیت بالایی برخوردار است و از طرف دیگر به دلیل اینکه از انرژی به عنوان نهاده برای تولید استفاده میکند، نقش بسزایی در انتشار آلایندهها دارد. در همین راستا پژوهش حاضر با گامی رو به جلو اهمیت کارایی انرژی را در انتشار CO2 بخش کشاورزی در استانهای ایران طی دوره 1400-1386 و رهیافت اقتصادسنجی فضایی را مورد بررسی قرار میدهد. نتایج نشان میدهد که استان یزد دارای بالاترین شدت انرژی در بخش کشاورزی معادل با 190 بشکه معادل نفت خام به هزار میلیارد ریال تولید میباشد و بالاترین میزان انتشار دیاکسید کربن سرانه 565 تن به ازای هزار نفر تولید آلایندهها را به خود اختصاص داده است. برآوردها نشان میدهد که تولید بخش کشاورزی اثر معنیداری بر انتشار دیاکسید کربن ندارد، اما اثر شدت انرژی بر انتشار دیاکسید کربن مثبت و معنادار است که سهم بالای ناکارایی مصرف انرژی را نشان میدهد. علاوه بر این، اثر جمعیت و شهرنشینی بر انتشار دی اکسیدکربن سرانه منفی و معنادار است، بنابراین بهبود تکنولوژی تولید در بخش کشاورزی برای کاهش اثر شدت انرژی و افزایش بازدهی محصولات کشاورزی و توسعه سایر بخشهای اقتصادی برای خروج ماشین آلات با آلایندگی بالاتر با توجه به اثرات جمعیت و شهرنشینی مهمترین سیاستها برای بهبود کیفیت محیطزیست ناشی از فعالیتهای کشاورزی است. طبقهبندی JEL: O13، C21، P28.. کلیدواژه: انتشار دیاکسید کربن، شدت انرژی،اقتصاد سنجی فضایی.
Jahed T, Mortazavi S A, Vakilpoor M H. Examining the effect of energy intensity and value added on CO2 Emission in the Agricultural Sector (A Spatial Econometric Approach). QEER 2026; 23 (89) :73-97 URL: http://iiesj.ir/article-1-1713-fa.html
جاهد طاهره، مرتضوی سید ابوالقاسم، وکیل پور محمد حسن. بررسی اثر شدت انرژی و ارزش افزوده بر انتشار دی اکسید کربن در بخش کشاورزی (رهیافت اقتصاد سنجی فضایی). فصلنامه مطالعات اقتصاد انرژي. 1405; 23 (89) :73-97